x 

Twój koszyk jest pusty

Insulina i jej wpływ na masę mieśniową

 insulina a masa miesniowaInsulina jest hormonem wytwarzanym w trzustce i składa się z dwóch łańcuchów aminokwasów połączonych ze sobą mostkiem dwusiarczkowym . Jest ona wydzielana do krwi, gdzie wiąże się z białkami nośnikowymi, które przenoszą ją do mięśni, wątroby i innych tkanek. Głównym zadaniem insuliny (wraz z glukagonem, epinefryną i hormonem wzrostu - GH) jest regulowanie poziomu glukozy we krwi, tak aby utrzymywał się na stałym poziomie. Zarówno wysoki jak i niski poziom glukozy w surowicy może wpływać negatywnie na funkcjonowanie organizmu. Dodatkowo insulina ma nie tylko wpływ na metabolizm cukrów i węglowodanów, ale także tłuszczów i białek.


      Anaboliczne działanie insuliny polega na  pobudzaniu procesów,  odpowiedzialnych za magazynowanie makroelementów oraz hamowaniu wszelkich procesów, które powodują rozkład lub uwolnienie składników odżywczych do krwi.

 

      Działanie anaboliczne insuliny jest porównywalne z testosteronem oraz GH a także insulinopodobnym czynnikiem wzrostu (IGF-1).
      Insulina promuje syntezę białek poprzez bezpośrednie zwiększenie wychwytu aminokwasów przez komórki mięśni, jak również wychwyt tych substratów (np. glukozy), które wymagane są do wsparcia procesu syntezy.
      Badania wykazały, że insulina może wykazywać antykataboliczne działanie na białka poprzez stymulowanie nawodnienia. Wpływ stymulacji insuliną systemów transportu komórkowego,  powoduje akumulację potasu, sodu i chlorku co prowadzi do zatrzymywania wody w komórce. Zwiększone nawodnienie jest  sygnałem do  zwiększonej syntezy białek w komórce. Glukagon wywiera skutki przeciwne (odwodnienie komórek), a zatem promuje katabolizm białka.
     Insulina może wpływać na inne hormony anaboliczne (GH, IGF-1 i testosteron) w celu dalszego zwiększenia ogólnego efektu anabolicznego. W badaniu przeprowadzonym przez Monder i wsp. 1994r oceniano skutki hamowania wydzielania insuliny po długotrwałej terapii diazoksydem (inhibitor wydzielania insuliny z trzustki). Wyniki tego badania wykazały, że insulina stymuluje produkcję testosteronu, podczas gdy w tym samym czasie hamuje SHBG (jest to białko, które bierze udział w transporcie hormonów płciowych (testosteron, estradiol) we krwi. Hormony związane z SHBG nie posiadają aktywności biologicznej). Spadek stężenia SHBG, bez jednoczesnego obniżenia całkowitego testosteronu w surowicy zwiększa poziom wolnego testosteronu czyli jej aktywnej postaci. Wyniki tego badania wykazały , że insulina stymuluje wytwarzanie testosteronu, poprzez jeden lub kilka mechanizmów, które obejmują :

  • 1. Mogą działać synergistycznie z hormonem luteinizującym - LH, hormonem przysadki, który narzuca jądrom wytwarzanie testosteronu. Dzieję się to poprzez stymulowanie jąder enzymem o nazwie dehydrogenaza 11-β-hydroksysteroidowaktóry zmniejsza działanie steroidów hamujących funkcjonowanie komórek Leydiga i tym samym zwiększa wydzielanie testosteronu.
  • 2. Insulina może hamować aktywność enzymu - aromatazy. Enzym ten przekształca testosteron do estrogenu, zmniejszając w ten sposób poziom testosteronu w osoczu. Poprzez hamowanie tego enzymu, insulina podnosi poziom testosteronu.


      Insulina wraz z GH mają synergistyczny wpływ na syntezę białek. Niektórzy naukowcy uważają, że GH ma większy wpływ na zwiększenie syntezy białek mięśniowych w porównaniu do insuliny, z kolei insulina wykazuje lepsze działanie antykataboliczne.
Ponadto insulina może hamować pobudzony przez glikokortykoidy katabolizm białek mięśniowych. W badaniach stwierdzono, że podawanie insuliny i testosteronu w połączeniu z  wysokobiałkową i wysokotłuszczową dietą prowadziło do zminimalizowania wyniszczenia białek mięśniowych poprzez przeciwdziałanie oporności na insulinę spowodowanych właśnie działaniem kortykosteronu a także zablokowaniem receptorów kortykosteronu .
      Wyniki badań wskazują, że u zdrowych osób, fizjologiczna hiperinsulinemia może stymulować syntezę białka w mięśniach, pod warunkiem zwiększenia przepływu krwi i dostarczaniu nadwyżki aminokwasów oraz ich dostępności dla tkanki mięśniowej.
     Insulina zwiększa także efekt anaboliczny pewnych aminokwasów np. glutaminy. Na podstawie zdolności insuliny do stymulacji wytwarzania testosteronu i hamowania wytwarzania SHBG, prawdopodobne jest, że aminokwasy te zwłaszcza po treningu, mogą spowodować zwiększenie anabolizmu.
     Insulina zwiększa mikrokrążenie w mięśniach, które dodatkowo jest wzmacniane poprzez ćwiczenia fizyczne. Ma to kluczowe znaczenie dla maksymalizacji anabolicznych efektów ćwiczeń i ułatwia dostarczenie odpowiednich substancji odżywczych do mięśni.

Bibliografia

1.Di Pasquale M. Amino Acids and Proteins for the Athlete: The Anabolic Edge, Second Edition,43-48,2007

2. Monder, C., Hardy, M.P., Blanchard, R.J., and Blanchard, D.C., Comparative aspects of 11 betahydroxysteroid dehydrogenase. Testicular 11 beta-hydroxysteroid dehydrogenase:Development of a model for the mediation of Leydig cell function by corticosteroids, Steroids, 59(2), 69–73, 1994.

 

 

 

Oceń ten wpis:
 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!
Gość
środa, 28, czerwiec 2017

Polecane diety i treningi